Tien maanden geleden, op 23 april 2025, stierf Michelin-sterrenkok Jonnie Boer op het door hem zo geliefde Bonaire. Plotseling, zonder waarschuwing; een longembolie. Ruim dertig jaar bestierden Thérèse en hij samen De Librije in Zwolle. We ontmoeten Thérèse op Bonaire in hun huis met uitzicht over het water, een plek die in alles Jonnie ademt.
De vraag die mij vorig jaar het meest gesteld is, was: ‘Thérèse, hoe gaat het?’ Eerst was er het enorme verdriet, vervolgens kwam de periode dat ik met het verdriet kon omgaan en het verdriet draagbaar werd. En toen kwam het gemis. Dan keek ik om mij heen en vroeg ik hardop: ‘Waar ben je nou?’ Ik heb nog steeds heel veel ongeloof. Het is ook allemaal zo snel gegaan, ineens was Jonnie er niet meer. Alles wat ik zonder hem doe, is zo veel minder leuk. Natuurlijk hebben de kinderen en ik veel mensen om ons heen en natuurlijk zijn er ook leuke avonden. Maar ja, ik kom wel alleen thuis. Die leegte, het is moeilijk uit te leggen. Het is de leegte die pijn doet. Maar het is een andere pijn dan kiespijn of hoofdpijn. Het is een snijdende pijn die voelt als een gat in mijn buik.”
Totaal de weg kwijt
“Na de uitvaart zijn we een paar dagen naar Parijs gegaan. Dat voelde goed, maar De Librije moest ook weer open. Iedere week dat De Librije dicht is, kost het heel veel geld. Na een week gingen we weer open. Maar ik was totaal de weg kwijt. Ik liep als een kip zonder kop rond in het restaurant. Voor het eerst van mijn leven moest ik alleen naar de zaak, we gingen altijd samen. En dan kwam ik daar aan en alles was anders. En toch, er is geen moment geweest dat ik dacht: ik red het niet. Jonnie zou ook niet willen dat ik bij de pakken neer ging zitten. Alles wat wij samen hebben opgebouwd, wil ik voortzetten voor onze kinderen Isabelle en Jimmie, voor Nelson (chef-kok, red.), voor het team, voor Jonnie.”
Tekst: Eric van Onna.
Lees het complete interview in MAX Magazine editie 7. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.
