Er zijn na het overlijden van Sonja Barend veel treffende typeringen van haar voorbijgekomen, waarbij vooral haar rol in de praatprogramma’s die ze had, centraal stond: koningin van de talkshow, pionier van de talkshow, moeder van de talkshow.
Ze had soms kijkcijfers die nu buiten het bereik van welke talkshow dan ook liggen, zelfs buiten het bereik van elk tv-programma. Ik kan me haar programma’s ook nog heel goed herinneren. Spannende tv was het, waarbij ook vaak te lachen viel. Sonja durfde het gesprek aan te gaan. Het was allemaal niet voorgekauwd wat ze ging vragen. Er zat veel spontaniteit in, waardoor het oprecht overkwam. Het was nog de tijd zonder sociale media, zonder gure berichten van deze en gene. Niet dat er geen kritiek was op haar programma’s, die was er soms zeker wel, maar als tv-persoonlijkheid was je in Sonja’s tijd toch iets meer beschermd. Sonja schuwde de lastige onderwerpen niet, maar hoefde de toorn van de sociale media niet te vrezen.
Ik vind het jammer dat ik Sonja nooit gesproken heb. Dat komt omdat ze stopte toen ik met MAX begon. Graag had ik met haar nog eens gesproken over haar aanpak, beleving en gevoel bij het maken van televisie. Ik had er nog wel iets van kunnen leren, denk ik.
Dit en meer leest u in MAX Magazine 17. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.