Henk en Sjoerdje Kok zijn nooit naar het buitenland geweest om hun kleindochter Femke Kok te zien schaatsen. Voor de Olympische Winterspelen in Milaan maken ze een uitzondering. “Hopelijk wint ze één of meerdere medailles.”
Femke stond al vóór haar derde jaar op schaatsen. Ze had duidelijk veel talent. Op kortebaanwedstrijden behoorde zij vaak tot de besten. Het plezier spatte ervan af ”, vertelt ‘pake’ Henk Kok (81).
In de familie
Femke is het enige kind van hun oudste zoon René en moeder Ilja Postma. Henk: “Dat schaatsen zit echt in de familie. Ik reed in 1963 al mee met de Elf- stedentocht, maar strandde bij Franeker vanwege het ijskoude weer. Onze zoon René schaatste vroeger vaak met Rintje Ritsma. In 1986, 15 jaar oud, reed hij samen met vriend Wopke de Vegt (schaatscoach) de Elfstedentocht. In 1997 moest hij na een valpartij de wedstrijd opgeven. Onze schoondochter reed hem ook. Rintje hebben we later vaak gesproken als we met de boot in dezelfde haven lagen.”
Schaatsen met pake Henk bij De Veen- hoop, Friesland.
Meer rust
“Wat zo mooi is aan Femke is dat ze nooit opgeeft”, zegt ‘beppe’ Sjoerdje (78). “Dat zagen we al als tiener. Zo fanatiek! De laatste jaren is er meer rust in haar leven gekomen. Ze kan beter doceren. Af en toe gunt zij zichzelf nu iets leuks. Zo gaat ze als het in het trainingsschema past met haar vriendinnen naar een concert in Amsterdam. Ze komt hier nog vaak langs en dan eet ze een hapje mee.” Henk: “Femke hebben we vaak wel twee keer in de week naar de ijsbaan in Heerenveen gebracht. Het is mooi om te zien hoe goed ze nu is. Dat ze kans maakt op olympische medailles heeft haar niet veranderd. Ze is nog steeds bescheiden.”
Naar Milaan
“We gaan met een kleine bus naar Milaan om haar aan te moedigen op de olympische ijsbaan”, vertelt Sjoerdje. “Het is veertien uur rijden, maar dat hebben we er graag voor over. We zien daar de 500 en 1000 meter. Hopelijk wint ze één of meerdere medailles. Ze doet ook aan de 1500 meter mee, maar dan zitten we weer in Friesland voor de televisie. Of we trots op haar zijn? Natuurlijk, maar dat zijn we ook op onze andere kleinkinderen Jelmer en Marit.”
Tekst: Jules van der Wardt
Dit artikel staat in MAX Magazine nummer 6. Bent u geen abonnee, maar wilt u iedere week genieten van puzzels, weetjes, interviews en programma-informatie? U kunt hier abonnee worden.
