Dé gids voor radio, televisie en plezierig leven
Abonnementen service: 035 - 2019505

Wegenwacht 75 Jaar: Mijlpaal voor springlevende veteraan

Op motoren van het Canadese leger rukte de Wegenwacht in 1946 uit voor de eerste auto met pech. Inmiddels heeft de hulpdienst er al 45 miljoen op weg geholpen. Op haar 75ste is de gele brigade van de ANWB nog steeds niet weg te denken uit ons straatbeeld. De zijspan is passé, de praatpaal digitaal, maar de veteraan is nog springlevend. Onze columniste Heleen de Geest blikt terug op de historie en we plaatsen enkele van de bijzondere Wegenwacht-anekdotes die u massaal naar ons stuurde!

Meer dan een mobiele garage
Plannen voor een pechdienst voor automobilisten waren er bij de ANWB al in de jaren 20. Crisis en oorlog gooiden destijds roet in het eten. Op 15 april 1946 was de tijd rijp en vanaf die tijd speurden zeven Harley Davidsons ‘s lands wegen af naar gestrande auto’s. Dat waren er in het eerste jaar al 9.500, tegenwoordig zijn dat er jaarlijks ruim een miljoen. De Canadese liberators staan inmiddels in het museum en hebben plaatsgemaakt voor elektrische motoren. Naast de welbekende gele bussen en lepelwagens natuurlijk.

Nu zelfs laadpalen
De Wegenwacht is meer dan een mobiele garage. De medewerkers zijn van alle markten thuis. Ze zetten de weg af, verlenen eerste hulp, regelen het verkeer en maken ruimte voor politie, ambulance, traumahelikopter en brandweer. Wegenwacht Eddy Segers: “Tegenwoordig repareren we ook laadpalen.” De opmars van de elektrische auto heeft volgens hem niet veel veranderd. Veel technische mankementen zijn er niet en lekke banden of kapotte accu’s komen bij alle auto’s voor. Hij verwacht wel problemen in de toekomst als ook minder gerenommeerde automerken zich op de elektrische markt storten.

Icoon van de snelweg
Niet weg te denken uit het 75-jarig bestaan van de Wegenwacht is de praatpaal. Bijna zestig jaar was het dé reddingsboei voor gestrande automobilisten. Door de jaren heen passeerden respectievelijk de Duitse paal, de kletskop, de paal uit Eindhoven en het konijn de revue. Met de komst van de mobiele telefoon raakten de iconische palen uit de gratie en in 2017 moesten ze het veld ruimen. Dat het afscheid van de praatpaal sommige mensen zwaar viel, bleek wel uit de animo voor een veiling van afgedankte exemplaren. Die waren binnen een halfuur uitverkocht.

>>> enkele van uw reacties! <<<

Dubbele hulp
In 1964 maakten we – mijn ouders en ik – onze eerste rit naar het buitenland in onze bijna nieuwe Fiat 500. Helaas kregen we in België, ergens tussen Dinand en Spa, pech. Gelukkig waren we lid van de Wegenwacht, maar nergens telefoon. Een voorbijganger beloofde in het volgende dorp voor ons te bellen. En ja hoor, daar kwam de ‘Touring’ Wegenwacht, twee auto’s sterk. We werden keurig geholpen en zijn zonder problemen nog door vijf landen gereisd; een onvergetelijke vakantie!
Rieke, Leeuwarden

E-biketip
Mijn eerste herinnering aan de Wegenwacht was de keer dat mijn Opel Ascona om halftwaalf ‘s avonds na mijn dienst in het ziekenhuis niet meer wilde starten. Het was druk, dus ze konden over twee uur komen. En daarna duurde het lang om de auto aan de praat te krijgen: ik was uiteindelijk pas midden in de nacht thuis. Jongste herinnering: laatst had ik pech met mijn e-bike en dankzij de fietspechhulp van de ANWB hebben ze me prima geholpen. Een aanrader!
Janny Verkerk

Koppeling
In de jaren 50 reed de Wegenwacht met motor en zijspan langs bepaalde routes om pechhulp te verlenen. Aan het eind van één van die routes, nabij Roosendaal, werd vaak geparkeerd om te wachten op een nieuwe oproep. Mensen uit de buurt boden de motorrijders dan weleens een kopje koffie aan. Zo ook mijn schoonmoeder. Op een keer vroeg een Wegenwacht of ze de ware jakob al ontmoet had. “Nee”, zei ze, “maar in Roosendaal noemen we die ‘Jan van Pas’”. Waarop de man antwoordde: “Die ken ik wel.” “Doe hem maar de groeten”, reageerde ze. Na een tijdje stond dezelfde Wegenwacht er weer. “Ik heb hem de groeten gedaan”, zei hij, “maar hij heet geen Jan, maar Aart!” “O, dat kan ook wel hoor”, zei mijn schoenmoeder. Van het één kwam het ander. Ze trouwde met Aart in 1956 en in 1959 kregen ze een dochter, waarmee ik inmiddels al bijna 40 jaar getrouwd ben. Als we de Wegenwacht toch niet hadden!
Henk van Oosterhout, Waspik

‘Gouden’ kogeltje
In 1970 kwam ik met mijn vrachtauto, een Scania Vabis uit de jaren 50, in de buurt van Geleen stil te staan. Ik was onderweg naar een praatpaal toen ik getoeter achter me hoorde. Een Wegenwacht reed toevallig langs. De man zag al snel dat er iets mis was met de toevoer van de dieselmotor. En ik zal nooit vergeten wat hij toen zei: “U heeft geluk, want ik ben denk ik de enige Wegenwacht in Nederland die u had kunnen helpen.” Het euvel bleek een metalen kogeltje te zijn dat hij ergens onderuit een klein doosje haalde. Wat een geluk dat uitgerekend deze ervaren Wegenwachter net op dat moment langsreed!
J. Hamers, Maastricht

>>> Wegenwacht in cijfers <<<
Hulpverleningen in 1946: 9.574
Hulpverleningen in 2020: 1.082.517
Lekke banden in 2020: 166.000
Verkeerd getankt: 9.500 per jaar
Drukste dag ooit: 7 februari 2012, 9.875 pechgevallen

  Post & Mail

Wilt u reageren op de inhoud van MAX Magazine, een tv- of radioprogramma? Stuur dan een bericht naar MAX Magazine. De redactie maakt elke week een selectie en kort soms berichten in.

Reageren