Dé gids voor radio, televisie en plezierig leven
Abonnementen service: 035 - 2019505

Zakenman of pandjesprins?

Prins Bernhard, de tweede zoon van prinses Margriet en Pieter van Vollenhoven, is eigenlijk nooit ‘junior’ geweest, als we Michel Couzy en Maarten van Dun, schrijvers van het boek ‘Zakenprins’, mogen geloven.

Bernhard is namelijk niet vernoemd naar zijn grootvader, de roemruchte echtgenoot van koningin Juliana, maar naar diens vader, toevallig óók Bernhard geheten. Deze stond bekend als een brave huisvader en zeker niet als iemand die bezig was met geld verdienen. Sterker nog: toen deze overgrootvader stierf, stonden zijn nabestaanden er allesbehalve sterk voor. Het zou voor zijn zoon een levenslange missie worden om zijn moeder Armgard en broer Aschwin alsmede zijn buitenechtelijke dochters zo goed mogelijk te verzorgen. Zelfs als hij daarvoor de wet moest overtreden. De huidige prins Bernhard is van de vier zonen van Margriet de bekendste.

Zeer tegen zijn eigen wil in, maar dat heeft hij niet zelf in de hand. Het is een aardige, gemakkelijk benaderbare man met een zakelijk instinct om jaloers op te zijn. Met studievrienden begon hij een koeriersbedrijf toen minister van Onderwijs Jo Ritzen studenten een gratis OV-kaart gaf. Bernard en twee vrienden die ook in Groningen studeerden noemden hun bedrijf Ritzen Koeriers. Daarna zagen ze als eersten het potentieel van internet op het gebied van webshoppen. Het maakte hem, op eigen kracht, multimiljonair. Hij belegde zijn geld in onroerend goed en werd alleen maar rijker. Op een gegeven moment schreef ‘Het Parool’ dat de prins 349 panden bezat.

Voor niet iedereen was duidelijk dat hij mede-aandeelhouder is van een bedrijf (Pinnacle) dat die panden bezit. Dat maakt hem niet minder verantwoordelijk, maar of hij het verdiende als het gezicht te gaan fungeren van alles wat er mis is op de huizenmarkt is de vraag. Bij de verkiezingen werd hij zelfs als ‘pandjesprins’ gebruikt in de campagnes van de PvdA, SP en GroenLinks. Geen wonder dat er binnen de familie ook kritisch naar hem gekeken is. Volgens de schrijvers heeft de koning aan Bernhard laten weten niet blij te zijn met alle publiciteit.

En prinses Margriet zou haar zoon zelfs eens op kantoor hebben opgezocht om het op te nemen voor een snackbarhoudster uit de Amsterdamse Pijp, wier huur verdubbeld was. Maar was dat door Bernhards doen? Ik denk dat de auteurs van het boek ook tot de conclusie zijn gekomen dat Bernhard zich als een zakenman heeft gedragen en daarbij af en toe hard én slim heeft toegeslagen. Het is een mild boek dat kritiek én bewondering door laat schemeren. Wie een opsomming verwacht van schandalige huisjesmelkerspraktijken van de prins zal teleurgesteld worden. Nagenoeg alle Nederlanders willen dat het grootste deel van de Oranjes voor een eigen inkomen zorgt. Het zou heel gek zijn als we daarbij de eis zouden stellen dat ze vooral niet té succesvol moeten worden. Met ‘zakenprins’ is dus niks mis.

  Post & Mail

Wilt u reageren op de inhoud van MAX Magazine, een tv- of radioprogramma? Stuur dan een bericht naar MAX Magazine. De redactie maakt elke week een selectie en kort soms berichten in.

Reageren