Dé gids voor radio, televisie en plezierig leven
Abonnementen service: 085 - 888 1881

‘Het geluk dat ik heb gehad, gun ik iedereen’

“Als ergens een AED hangt en er zijn genoeg hulpverleners in de buurt, dan heb je geluk. De kans is dan veel groter dat je het gaat redden. Het geluk dat ik heb gehad, gun ik iedereen.” René van der Wielen (64) uit Bemmel overleefde een hartstilstand. Dankzij de aanwezigheid van een AED en dankzij snel ingrijpen van omstanders.

Ik had een tweedehands wielrenfiets gekocht en was weer eens rustig aan het rijden over de dijk bij Doornenburg. Ik fiets niet hard. Ik geniet van het uitzicht en werk een beetje aan de conditie. Halverwege stop ik altijd voor een kopje koffie. Ik heb mijn fiets neergezet, ben gaan zitten en toen ging bij mij het licht uit.”

Wakker worden in het ziekenhuis
Wat er vervolgens gebeurde, weet René alleen uit de verhalen van derden. Hij kwam de volgende dag pas weer bij bewustzijn, liggend in een ziekenhuisbed in Nijmegen. Op het terras waar René een hartstilstand kreeg, hing een AED. Twee mensen gingen daarmee aan de slag, onder wie iemand met een EHBO-diploma. Na een minuut werd al begonnen met reanimeren. Ook de brandweer arriveerde snel met een AED, na korte tijd gevolgd door een ambulance. In de ambulance werd de reanimatie voorgezet, de hartslag was niet gelijk goed terug. Aangekomen in het ziekenhuis werd René gelijk gedotterd en werd er een stent geplaatst. Een paar dagen later volgde nog een ICD, een interne defibrillator.

‘Niets moet’
“En daarna ben ik gaan werken aan mijn herstel”, vertelt René nuchter. “Rustig aan ging ik weer een paar uurtjes werken, toen wat meer, maar op een gegeven moment heb ik toch besloten met pensioen te gaan.” René nam afscheid van de vmbo-school waar hij directeur was. “Toen de energie steeds meer terugkwam, besloot ik toch weer te gaan lesgeven. Dat doe ik als invaller. Ik heb nu bijvoorbeeld een opdracht in Veenendaal, daar werk ik een paar uurtjes in de week.” En hoe wrang kan het zijn; René vervangt iemand die een hartaanval heeft gehad. “Als ik in Veenendaal klaar ben, zie ik wel hoe het verder gaat. Misschien neem ik een nieuwe tijdelijke klus aan. Misschien neem ik even pauze. Niets moet.”

De film komt terug
Die bewuste septemberdag in 2016 is geen speciale dag voor René. “Soms zijn er verhalen die het speciaal maken. Ik was vandaag bijvoorbeeld in het ziekenhuis, daar zat een familie waar de vader en echtgenoot van werd gedotterd. Dan komt de hele film weer terug. Of als je iets op tv ziet. Of hoort dat iemand is overleden door een hartstilstand. Waarom was daar geen AED, denk ik dan.”

Wel wat ingeleverd
René is leraar biologie en had toen hij bijkwam in het ziekenhuis vrij snel in de gaten wat er gebeurd was. Ook realiseert hij zich dat hij van geluk mag spreken omdat er amper sprake is van restschade. “Dat komt ook door het snelle ingrijpen. Dat die defibrillator daar hing en dat er iemand was die wist wat er moest gebeuren, heeft bijgedragen aan mijn goede herstel. De eerste driekwart jaar vergeleek ik steeds mijn nieuwe situatie met daarvoor. Ik ben gaan bridgen om te kijken of het met mijn hoofd allemaal nog in orde was, dat is het geval hoor. Aan het ECG is ook niet te zien dat bepaalde gedeeltes van mijn hart afgestorven zouden zijn. Natuurlijk heb ik wel wat ingeleverd, dat kan niet anders. Aan de andere kant; je wordt ook ouder.”

Er is wel iets anders veranderd. Er was geen enkel signaal dat René een hartstilstand zou krijgen. Hij was gezond. Geen hoge bloeddruk, niets van dat alles. Nooit voelde hij iets dat zou kunnen wijzen op een naderend hartstilstand. “Ik heb mijn leefstijl aangepast. Ik rookte, dat doe ik nu niet meer. Ik drink nog maar zelden een wijntje. Ik let op mijn voeding. Ik maak weer fietstochtje en wandel veel.”

  Post & Mail

Wilt u reageren op de inhoud van MAX Magazine, een tv- of radioprogramma? Stuur dan een bericht naar MAX Magazine. De redactie maakt elke week een selectie en kort soms berichten in.

Reageren