Dé gids voor radio, televisie en plezierig leven
Abonnementen service: 085 - 888 1881

KOOLMONOXIDE IS EEN SLUIPMOORDENAAR…

“De vader van een gezin in Doesburg is vanochtend overleden door koolmonoxidevergiftiging. De moeder en ook een kind liggen in kritieke toestand in het ziekenhuis.” Dergelijke krantenberichten kunnen we helaas meerdere keren per jaar lezen. Koolmonoxide zie, proef en ruik je niet, maar kan keihard toeslaan.

Het kost Illse van Diejen (37) weinig moeite om in gedachten terug te gaan naar die beruchte novemberavond drie jaar geleden. Een koolmonoxidevergiftiging werd haar bijna fataal. Zij heeft het aan haar bovenburen en de brandweer te danken dat ze haar verhaal kan vertellen. Vergeten doet ze het nooit. Het was de eerste winterse dag van dat jaar. Echt zo’n dag om lekker warm te douchen en de verwarming fl ink op te stoken. “Ik voelde me niet lekker. Hoofdpijn, misselijk, ik kon me niet goed concentreren, zag een beetje wazig. Het kon ook te maken hebben met een hersenschudding die ik eerder had opgelopen. Ik viel fl auw en toen ik bijkwam drong de ernst niet tot me door. Ik dacht alleen dat ik even op de bank moest gaan liggen.” Daar kreeg Illse hele heftige hoofdpijn. Ze reageerde zo onsamenhangend op de appjes van een vriendin, dat die bezorgd belde. Toen bleek dat Illse niet goed uit haar woorden kon komen, dwong de vriendin haar de huisartsenpost te bellen. Het was inmiddels een uur of elf ’s avonds. Omdat de symptomen op die van een hersenschudding leken en de hartkloppingen op hyperventilatie, adviseerde de assistente de volgende ochtend bij de huisarts langs te gaan. Mocht Illse nog een keer fl auwvallen, moest ze 112 bellen.

IN DE ARMEN VAN EEN BRANDWEERMAN

Met pijn en moeite sleepte Illse zich naar bed. “Ineens werd ik wakker van een harde bons bij de bovenburen. Ik hoorde de kinderen schreeuwen.” Illse wilde uit bed stappen om de buren te helpen, maar ze viel naast haar bed neer. Haar hersenen hadden haar benen uitgeschakeld. Ze raakte opnieuw buiten bewustzijn. Er werd keihard op de deur van haar appartement gebonsd. Met een laatste krachtsinspanning opende Illse de deur. Een brandweerman droeg haar naar buiten, waar ze op een brancard werd gelegd, een zuurstofmasker kreeg en naar het ziekenhuis werd gereden.

‘IK VOEL ME WEER VEILIG’

Er was sprake van een koolmonoxidevergiftiging in haar appartementencomplex. Ze was door het oog van de naald gekropen. Met dank aan de brandweer die ze “mijn helden” noemt, maar ook dankzij de bovenbuurjongen. Ook de scholier was in eerste instantie flauwgevallen. Toen hij zag dat zijn vader, moeder en broertje ook fl auwvielen, realiseerde hij zich dat er sprake was van koolmonoxidevergiftiging. Hij gooide de balkondeuren open en belde 112. De volgende dag kon Illse het ziekenhuis alweer verlaten. De vergiftiging bleek uiteindelijk het gevolg van gaten in de rookgasafvoer. Plafonds en muren moesten daarvoor opengebroken worden. De eerste nachten sliep Illse thuis met een koolmonoxidemelder op haar nachtkastje. “Nu voel ik me thuis weer veilig. Als ik ergens anders ben, blijf ik wel nog heel alert. Wordt er goed geventileerd? Hebben ze een melder? Zeg, heb jij eigenlijk een koolmonoxidemelder?”

  Post & Mail

Wilt u reageren op de inhoud van MAX Magazine, een tv- of radioprogramma? Stuur dan een bericht naar MAX Magazine. De redactie maakt elke week een selectie en kort soms berichten in.

Reageren