Dé gids voor radio, televisie en plezierig leven
Abonnementen service: 035 - 2019505

Imca Marina

‘Ik heb slapeloze nachten  van de aardbevingen’

Vorige week heb ik wéér nieuwe scheuren in de muren ontdekt. Die moeten het gevolg zijn van recente aardbevingen. Verschrikkelijk is het. Om moedeloos van te worden. Het pleisterwerk hangt erbij, de tegeltjes laten los en de betonnen muren waar het huis op rust zijn beschadigd. Is mijn boerderij, ‘de Vicarie van Midwolda’, nog wel verkoopbaar? Eigenlijk wil ik hier helemaal niet weg, maar toen mijn vriend Stephen en ik uit elkaar gingen, redde ik het niet meer in mijn eentje. Met pijn in mijn hart besloot ik dat het beter was om de boerderij te koop te zetten. Dit landgoed is zó groot. Het onderhoud en de kosten kan ik niet alleen opbrengen. Alles wat ik verdien, gaat rechtstreeks naar het huis.

Niks aan de hand
Toen ik het vijftien jaar geleden kocht, vroeg ik aan een gemeenteambtenaar of er calamiteiten of andere zaken waren die ik moest weten. “Nee hoor, niks aan de hand. Dit is een prima huis”, zei die. Ik heb het dus in het volste vertrouwen gekocht. Nu weet ik vrijwel zeker dat wij op de breuklijnen van het bevingsgebied zitten. De gaswinning heeft invloed op de hele provincie. Experts zijn langs geweest om de schade te bekijken. Zij constateerden dat er sprake was van bodemverzakking en waren gechoqueerd door de schade.

Hartinfarct
Slapeloze nachten heb ik ervan. Mede door alle stress kreeg ik zelfs een hartinfarct. Elke nacht lig ik te piekeren hoe ik dit moet oplossen. Mijn boerderij is enorm in waarde gedaald, waardoor ik met een grote restschuld zit. Maar ik ben ook strijdbaar. Gelukkig heb ik het koopcontract van mijn huis bewaard. Daarin heb ik foto’s met hoe het er destijds uitzag. Alle muren staan er heel op, zodat ik kan aantonen dat de scheuren er later bij zijn gekomen. Ik houd een dagboek met foto’s bij, zodat goed te zien is wat er de afgelopen tijd is gebeurd. De afgelopen jaren hebben de meeste Groningers hun mond hierover gehouden, maar het is nu tijd om spijkers met koppen te slaan. Zijn wij voor de gek gehouden? De NAM en de regering wísten al veertig jaar wat er aan de hand was. Ik zou niet graag in hun schoenen staan. Dit is bijna niet op te lossen. Ze hadden vijf jaar geleden al een of twee procent van de miljarden die ze uit de grond halen in een fonds moeten stoppen, net als in Alaska en Noorwegen gebeurt. Daarvan hadden ze dan nu de schade kunnen betalen. Maar er is helemaal niets gedaan.

Stem laten horen
Om letterlijk mijn stem te kunnen laten horen, heb ik het protestlied ‘Allemaal scheuren’ gemaakt. Daarin spreek ik minister Kamp aan op de schade die in Groningen is aangericht. In de tussentijd ben ik nog steeds met de NAM in gesprek over een schadevergoeding, maar erg vlot gaat dat niet. Je moet procederen zoals zij het voorschrijven, anders heb je geen recht van spreken. De ene na de andere commissie komt langs, allemaal aangesteld door de NAM. Hierdoor duurt het ontzettend lang voordat je daadwerkelijk in onderhandeling kunt. De NAM heeft duidelijk helemaal geen haast, dus het lijkt erop dat ze ervan uitgaan dat ik wel dood ben tegen de tijd dat we kunnen

 

  Post & Mail

Wilt u reageren op de inhoud van MAX Magazine, een tv- of radioprogramma? Stuur dan een bericht naar MAX Magazine. De redactie maakt elke week een selectie en kort soms berichten in.

Reageren