Wandelen of fietsen wordt steeds leuker. Dankzij een dicht netwerk van knooppunten zijn er eindeloos veel routes. Knoopt u zelf de punten aan elkaar tot een mooie tocht, dan heeft u uw eigen, unieke route.
Nederland staat vol met paaltjes, pijlen en bordjes voor fietsers en wandelaars. In dit artikel gaat het om knooppunten, oftewel getallen die duidelijk aangegeven staan op paaltjes en bordjes. Die getallen vormen per gebied een knooppuntennetwerk. U wandelt of fietst bijvoorbeeld van knooppunt 41 naar knooppunt 39, vervolgens naar 12 et cetera. De ene keer is de afstand tussen twee knooppunten amper 100 meter, een andere keer honderden meters. Maar u kunt er van op aan dat het volgende knooppunt altijd goed te vinden is. Op het ene paaltje met bijvoorbeeld 41 staat namelijk altijd duidelijk met een pijl aangeven in welke richting u moet gaan om bijvoorbeeld bij knooppunt 39 te komen.
Voor wandelaars geldt het volgende: wandelnetwerken zijn per provincie of per regio opgezet. Dat betekent dat er in uiterlijk verschillen zijn tussen de diverse netwerken. Dat kan soms een beetje verwarring geven als u in een streek loopt waar het ene netwerk overgaat in het andere. De nummering van de knooppunten klopt wel, maar de paaltjes zien er soms ineens anders uit.
Voor fietsers geldt dat niet, die hoeven al jaren niet naar de verschillen te zoeken. In 1999 was Midden-Limburg de regio die met ‘knooppuntfietsen’ begon, inmiddels staan de witte borden met een groene rand in bijna heel Nederland langs wegen en fietspaden. Als u op de fiets een knooppuntenroute volgt, dan komt u regelmatig een informatiepaneel tegen. Stap even af, bekijk het paneel en u weet precies waar u bent en waar uw volgende knooppunten zich bevinden. Handig, zo’n metalen kaart langs de route.
De witte borden met een groene rand staan in bijna heel Nederland langs wegen en fietspaden.
Er zijn, onder andere bij de ANWB, allerlei kaarten te koop waarop de knooppunten voor fietsers en/of wandelaars staan afgedrukt. Thuis of op uw vakantieadres bekijkt u de kaart, u kiest een startpunt en noteert slechts die knooppunten die u op uw route langs wilt gaan. Makkelijk, want meer dan een briefje met getallen heeft u dan onderweg niet nodig.
Om een voorbeeld te geven: voor een fietsrondje Haarlem – Zandvoort aan Zee – Haarlem gaat u met deze getallenrij op weg: 22 – 01 – 20 – 19 – 18 – 79 – 77 – 37 – 36 – 21 – 01 – 22. U begint bij knooppunt 22 in het centrum van Haarlem. Vervolgens rijdt u alle knooppunten langs en bent u na zo’n 20 kilometer weer terug bij knooppunt 22. De getallenrij heeft geen logische volgorde, dat is voor een mooie route niet nodig.
Onderweg merkt u ook dat een knooppuntenroute vaak niet de kortste weg volgt. Het knooppuntennetwerk in een gebied is zo samengesteld, dat wandelaars en fietsers over paden gaan die qua natuur of bebouwing mooi en interessant zijn.
Als u op de fiets een knooppuntenroute volgt, dan komt u regelmatig dit informatiepaneel tegen.
Wilt u een route op de digitale manier vinden of zelf maken? Het digitale aanbod is groot. Als u een zoekterm als ‘wandelnetwerk’ of ‘fietsknooppunten’ intikt in combinatie met het gebied waar u eropuit wilt gaan, dan verschijnen er allerlei websites die de mogelijkheid bieden om digitaal een route te plannen. Uiteindelijk noteert u de knooppunten en gaat u met die getallenrij op weg.
Veel websites bieden direct al knooppuntenroutes aan, van die selectie kunt u natuurlijk ook gebruik maken. Zo kwam ik via de zoekterm ‘wandelnetwerk Epen, Zuid-Limburg’ direct bij veertien suggesties. Keuze genoeg.
Er zijn veel apps en websites te vinden waarmee u zelf de knooppunten aan elkaar rijgt tot routes. De gratis ‘ANWB Eropuit app’ is zeker een van de duidelijkste en is een aanrader als u digitaal handig bent. In de app maakt u met de knooppuntenplanner zelf fiets- of wandelroutes en u vindt er kant-en-klare routes.
Met een ouderwetse kaart of een nieuwerwetse app: via de knooppunten ontdekt u vast en zeker nieuwe wandel- en fietspaden.
Kees Loogman werkte als journalist en redacteur bij diverse tijdschriften. Hij was onder andere tien jaar hoofdredacteur van het natuurmagazine Grasduinen. Door zijn grote belangstelling voor cultuur, kunst en buitenactiviteiten stelt hij voor MAX Magazine met veel plezier de wekelijkse rubriek Eropuit! samen.
