Dé gids voor radio, televisie en plezierig leven
Abonnementen service: 035 - 2019505

EEN STUDENT IN HUIS WAAROM NIET?

Ouderen die ‘te groot’ wonen kunnen ervoor kiezen een kamer te verhuren. Bijvoorbeeld aan een student. De woningnood onder deze groep is nijpend. Hélène Wolf en haar man Erik Vleugel besloten nadat hun zoon het huis uit was gegaan, zijn voormalige kamer op te knappen en te verhuren. En dat bevalt uitstekend.

 

Drie jonge afgestudeerden creëerden drie jaar geleden de mogelijkheid om studenten en verhuurders van woonruimte te ‘matchen’. Joost Bokkers, Daan Donkers en Maurits Barendregt hebben met hun Hospi Housing-project inmiddels meer dan honderd studenten aan een betrouwbare woonplek geholpen. Joost Bokkers: “Voornamelijk internationale studenten – en daar zijn er ongeveer 80.000 van in Nederland – want die belanden maar al te vaak in vakantieparken en drukbevolkte hostels voor dertig euro per nacht of – nog erger – bij malafi de verhuurders. Nederlandse studenten zijn bij ons overigens minstens zo welkom.” In het adressenbestand van Hospi Housing staan inmiddels driehonderd particuliere adressen, die persoonlijk zijn bezocht, gefotografeerd en beoordeeld op de geschiktheid voor verhuur aan een student. En er zijn ook andere mooie initiatieven zoals Stichting SOlink die specifi ek alleenwonende ouderen koppelt aan jongeren die een kamer zoeken.

IEMAND IN HUIS
Henk en Lia, beiden eind zestig, hebben sinds mei 2021 een inwonende student in hun ruime herenhuis vlakbij het centrum van Leeuwarden. Lia: “Onze twee kinderen zijn alweer enkele jaren het huis uit en we weten dat veel studenten in Leeuwarden op zoek zijn naar een betaalbare kamer. Via een bemiddelingsbureau hebben we een oproep geplaatst en uit vijf kandidaten hebben we Casper gekozen. Hij heeft op de benedenverdieping echt een eigen plek met klein keukentje, douche en toilet.” Henk: “We zijn met regelmaat een weekeindje weg en dan vinden we het prettig dat er iemand in huis is. Ook de huur inkomsten zijn fi jn én we doen iets aan de woningnood onder jonge studenten. Nee, we lopen niet de deur bij elkaar plat, we gunnen elkaar onze privacy. Maar de avond voor mijn verjaardag stond Casper wel voor de deur met een mooie fl es wijn die we gezellig met z’n drieën hebben opgedronken!”

NEGEN MAANDEN PROEFTIJD
Aan verhuurderskant bestaan vaak heel specifi eke vragen, zoals: Gaat het niet ten koste van uitkeringen? Blijft de huidige thuiszorg wel vergoed? Of: Is de huuropbrengst belast? Joost Bokkers daarover: “Dat is wettelijk best goed geregeld. Er bestaat voor studentenhuisvesting momenteel een verhuurvrijstelling van € 5.668 per jaar, zodat men bijvoorbeeld niet hoeft te vrezen voor een belastingaanslag of, bij alleenstaanden, een korting op de AOW. Bij dit zogenoemde ‘hospitaverhuur’ gelden de eerste negen maanden van het huurcontract als proeftijd. De verhuurder bepaalt aan wie, hoe lang en onder welke voorwaarden de kamer wordt verhuurd. Mocht het onverhoopt niet klikken, dan kunnen beide partijen in de eerste negen maanden zonder opgave van reden de huur opzeggen.” Ook de angst voor een onstuimig studentenleven achter je eigen voordeur kan Joost ontkrachten: “Jongere studenten zoeken vaak een wat huiselijker structuur. Onze rol is het vinden van de juiste match, het leggen van het eerste contact en het adviseren bij het sluiten van de huurovereenkomst. Ook nadat de student is ingetrokken blijven wij betrokken, want wij willen de verhuurders graag aan ons binden.”

LIEFST SPAANS
Toen Hélène Wolf en haar man Erik Vleugel drie jaar geleden woonruimte aanboden bij de bestaande Utrechtse studentenhuisvestingsbureaus, maar dan bij voorkeur voor een Spaanssprekende student – omdat Hélène Spaans heeft gestudeerd – troff en ze geen enkele instantie die hen kon helpen. Toch werd Hélène de volgende dag teruggebeld, want er stond toevallig iemand aan de balie die exact aan het profi el voldeed. Die heeft vervolgens drie maanden bij ze ingewoond. Via Hospi Housing kwamen Helène en Erik in contact met de Spaanse conservatoriumstudente Marta Jiménez (22). We spreken het drietal aan de eettafel in de gezellige woonkamer van het echtpaar. Hélène: “Eigenlijk komt het zelden voor dat we samen koffi edrinken, want Marta leidt haar eigen leven en is volkomen vrij in haar doen en laten. We zien elkaar hooguit in het voorbijgaan. De kamer van onze zoon, die al lang het huis uit is, hebben we volledig opgeknapt en van meubels en een keukenblokje voorzien, zodat ze volkomen zelfstandig is. Het gezamenlijk gebruik van badkamer, toilet en wasmachine heeft in de praktijk nog nooit tot een probleem geleid.”

ALWEER DE DERDE HUURDER
Na een onderbreking vanwege corona is Marta alweer de derde buitenlandse huurster bij Hélène en Erik. Hélène: “De enige voorwaarde die wij aan de studente stellen, is dat zij haar eigen kamer schoonhoudt. Onze zoon vond het eigenlijk best nobel van ons toen we besloten om zijn kamer te verhuren, ‘want het betekent wel wat voor jullie privacy’. Maar wij zijn heel blij met Marta en hebben een heel andere kijk op het verhuren van een kamer gekregen.” En dan in vloeiend Spaans: “Hé Marta, dat herinnert me eraan dat we na de drie maanden proeftijd het contract moeten verlengen.”

  Post & Mail

Wilt u reageren op de inhoud van MAX Magazine, een tv- of radioprogramma? Stuur dan een bericht naar MAX Magazine. De redactie maakt elke week een selectie en kort soms berichten in.

Reageren