Dé gids voor radio, televisie en plezierig leven
Abonnementen service: 035 - 2019505

Mijn jongensdroom ging in vervulling

Als echte Rotterdamse jongen liep de in 1934 in Kralingen geboren Peter Crum vaak langs de Maas. Aan de overkant lagen de prachtige passagiersschepen van de Holland-Amerika Lijn. Zijn droom: werken op zo’n enorm schip. Dit is zijn verhaal.

Na de mulo ging ik op zoek naar een leuke baan. In het ‘Rotterdams Nieuwsblad’ werd een jongste bediende gevraagd voor de Passage-afdeling van de HAL. Ik werd aangenomen en op 9 oktober 1950 reed ik op mijn fiets over de Maasbruggen naar mijn eerste baan en nog wel bij die maatschappij met die prachtige schepen. Door het raam kon ik de grote schepen nu van heel dichtbij bekijken. Op een dag moest ik de passagierspost aan boord brengen van de Nieuw Amsterdam, die op dat moment voor de kade lag. Ik keek er mijn ogen uit; wat een prachtig schip en enorme luxe! Na verloop van tijd werd ik overgeplaatst naar de afdeling Emigratie, waar alle boekingen werden gemaakt voor de duizenden emigranten die ons land gingen verruilen voor een hopelijk betere toekomst in Noord-Amerika. Soms gezinnen met wel veertien kinderen. In de wintermaanden bleven de schepen in Noord-Amerika en maakten luxe cruises, meest vanaf New York naar het Caribisch gebied. Op mijn verzoek kwam ik terecht op de interne reisafdeling, waar alle trein- en vliegreizen werden geregeld voor het personeel en de doorreizen voor passagiers, zowel voor Amerika als Europa.

Wat een belevenis…
Op een gegeven moment moest ik naar het s.s. Rijndam in Le Havre om daar aan boord de gewenste doorreisbiljetten uit te reiken, die ik vanuit Rotterdam had meegenomen. Ik kon nu echt met een groot passagiersschip meevaren, hoewel het maar een kort stukje was. Aan boord kreeg ik een hut toegewezen en het was geweldig om in de ochtend de Nieuwe Waterweg op te varen. De grootste verrassing kwam enkele dagen later toen ik naar Southampton moest reizen om daar aan boord te stappen van die geweldige Nieuw Amsterdam. Het werd nu een wat langere reis via Le Havre naar Rotterdam, een bootreis van ongeveer 24 uur. Ik kreeg een mooie eerste klasse hut toegewezen en mocht eten in de eerste klasse diningroom. Wat een belevenis voor een jongen van begin twintig. Reisjes naar Southampton volgden elkaar nu snel op.

Naar Amerika!
In 1961 werd ik bij de directie ontboden. Men deelde mij mee dat de tijd gekomen was voor een oriëntatiereis langs HAL-kantoren aan de oostkust van de Verenigde Staten, zoals New York, Washington en Boston en in Canada Toronto en Montreal. De heenreis per m.s. Noordam rechtstreeks naar New York duurde tien dagen; we arriveerden één dag te laat door een enorme storm op de Atlantic. De rondreis door Noord-Amerika eindigde in Halifax, vanwaar het s.s. Maasdam mij terugbracht naar Rotterdam. Een onvergetelijke ervaring.

Vliegen over de hele wereld
In de loop van de daarop volgende jaren werden de lijn- diensten op Noord-Amerika gestaakt, omdat de vliegtarieven steeds lager werden. Vele Europese cruisepassagiers en crew moesten overgevlogen worden en mijn werkzaamheden bestonden nu uit vliegtickets regelen en vaak hele charters voor groepen. Dit betekende ook voor mij vaak vliegen over de hele wereld om veel zaken te regelen. Na 44 jaar mocht ik in 1994 met pensioen. Door mijn baan heb ik heel veel van de wereld gezien en ik kan zeggen dat mijn jongensdroom in vervulling is gegaan!

  Post & Mail

Wilt u reageren op de inhoud van MAX Magazine, een tv- of radioprogramma? Stuur dan een bericht naar MAX Magazine. De redactie maakt elke week een selectie en kort soms berichten in.

Reageren