Dé gids voor radio, televisie en plezierig leven
Abonnementen service: 035 - 2019505

Het einde van een tijdperk

Als je ouder wordt, lijkt me het heel moeilijk te besluiten wanneer je stopt met het nemen van een nieuw huisdier. Een nicht van mijn oma had het geluk tot haar einde, ver in de negentig, zelfstandig te wonen. Ze had een kat en een herdershond, die in hondenjaren minstens zo oud was als zijzelf.

“We laten elkaar uit”, zei ze altijd. En zo was het. Haar ommetje met de hond, twee keer per dag door het bos achter haar huisje hield haar fi t. Ik moest ineens aan tante Riet denken, toen ik las dat koningin Elizabeth haar hondje Vulcan had verloren. Ze heeft er nog één: Candy. Het zijn dorgi’s, afstammelingen van een per ongeluk ten paleize ontstane kruising tussen een corgi van de Queen en een teckel – ‘Dachshund’ – van haar zus, prinses Margaret. Het resultaat van deze onbedoelde paleisromance was een uiterst schattig en eigenzinnig nieuw hondensoort. En dat succes werd herhaald, zodat ze met twee dorgi’s met verschillend DNA kon verder fokken.

Toch is de koningin vooral vergroeid met de corgi’s. Ze kreeg haar eerste, Susan, in 1944 van haar ouders. Ze raakte zo gek op het beestje, dat Susan zelfs mee moest tijdens haar huwelijksreis.

En toen Susan vijf was, begon Elizabeth zich al zorgen te maken over de tijd dat ‘De hondjes braken het ijs bij offi ciële ontmoetingen’ ze er niet meer was. Ze besloot om Susan een nestje te laten krijgen. Daarvoor zocht ze contact met één van de beste fokkers van de Welsh Corgi Pembroke. Corgi komt van ‘co gi’, wat dwerghond betekent in het Welsh, de taal van Wales. Elizabeth heeft altijd afstammelingen van Susan gehouden, tot en met Willow, haar laatste corgi, die in 2018 stierf. In de loop der decennia vergroeide het imago van Elizabeth met haar corgi’s. De mini-herdershonden werden slim ingezet voor publicitaire doeleinden. Waar Elizabeth vaak als koud en afstandelijk werd omschreven, gaf de roedel corgi’s om haar heen iets warms en menselijks. Veel mensen fantaseerden dat de Queen in de privévertrekken van Buckingham Palace op de grond lag te spelen met haar wandelende knuffels. In een leven geregeerd door protocol boden ze de koningin een gemakkelijke manier om met vreemden het ijs te breken. Elizabeth kreeg van hen onbeperkte liefde en fysieke genegenheid. Corgi’s hadden geen besef wie de koningin was, voor hen was zij de vrouw die snacks uitdeelde en ze dagelijks te eten gaf. De corgi’s hielden haar ook fi t; twee keer per dag maakte ze lange wandelingen met haar roedel. Ze hielpen haar ongetwijfeld ook om afstand te nemen van de stress die een leven lang in de spotlights nu eenmaal oplevert. En het betekent ook handel. In de giftshop van Buckingham Palace zoeken bezoekers tevergeefs naar theepotten of koffi emokken met de beeltenis van de koningin zelf. Maar corgi’s zijn er in alle vormen te krijgen, van knuffels tot en met gouden bedels voor een armband. Vijftien jaar geleden besloot de koningin te stoppen met fokken. Ze had de corgi’s van haar overleden moeder overgenomen en gezien hoezeer ze hun vrouwtje misten. Dat wilde ze haar corgi’s besparen.

  Post & Mail

Wilt u reageren op de inhoud van MAX Magazine, een tv- of radioprogramma? Stuur dan een bericht naar MAX Magazine. De redactie maakt elke week een selectie en kort soms berichten in.

Reageren