Dé gids voor radio, televisie en plezierig leven
Abonnementen service: 035 - 2019505

Maria Piël (102) was lastpak voor zorgconcern Careyn

Begin juli overleed in Utrecht Maria Piël, 102 jaar oud. Zij werd wel ‘de koningin van Tuindorp-Oost’ genoemd. MAX-collega Cees Grimbergen kende haar goed.

Mevrouw Piël woonde nog geen maand in zorgcentrum Buitenhof van Careyn. Terwijl tegenover haar nieuwe appartement het oude verzorgingshuis Tuindorp-Oost gesloopt werd, beleefde mevrouw Piël haar laatste levensdagen. In die allerlaatste momenten waakten de jongeren met wie ze in Tuindorp-Oost enkele jaren samenleefde bij haar. Maria Piël was de afgelopen jaren één van de gezichten van ‘Tegen de onverschilligheid’. Die actiegroep stelde het mismanagement van zorgconcern Careyn aan de kaak. Deze groep van oud én jong was in Tuindorp-Oost ontstaan. Daar bevolkten vanaf 2015 negentig jongeren de leeggekomen appartementen.

‘Kille managementcultuur’
Mijn contact met mevrouw Piël ontstond zes jaar geleden toen ze mij een lange brief schreef. Een brief over haar leven, de katholieke kerk, over plichten en deugden, haar nalatenschap. En over verzorgingshuis Tuindorp-Oost dat ze zag afglijden van het beste verzorgingshuis van Utrecht naar een plek waar een kille managementcultuur heerste. Omstandigheden die volgens haar voor bewoners, verzorgenden en huishoudelijk personeel achteruitgang betekenden.

Ze werd een BN’er
Op hoge leeftijd kreeg ze daarna de status van Bekende Nederlander. Ze zat in een schrijnend sterke aflevering van ‘Zembla’, deed haar beklag in het ‘Nationaal Zorgdebat’ van Omroep MAX en werd in vele kranten en programma’s geportretteerd en geciteerd. Ze kreeg bezoek van raadsleden, Tweede Kamerleden, burgemeester Van Zanen en van het duo Carin Gaemers/Hugo Borst dat in Maria Piël steun vond voor hun beroemde manifest ‘Scherp op ouderenzorg’.

Genadeloze kritiek
Maria Piël observeerde alle veranderingen die uit ‘marktwerking’ en ‘management-denken’ voortkomen. En bekritiseerde die genadeloos. Ze wist precies wat er sinds 1990 in de Nederlandse ouderenzorg fout was gegaan: “Eerst waren we bewoners. Toen werden we cliënten. Daarna werden we producten. En nu zijn we afvalproducten.” Glasheldere woorden van een vrouw die niet in de zoete praatjes van de Careyn-top trapte. Als troost las ze op haar laptop kranten, verslond luisterboeken en keek, voor zover haar ogen dat toelieten, televisie. Ook naar de MAX-serie ‘Het geheime dagboek van Hendrik Groen’. Ze constateerde dat de werkelijkheid van Tuindorp-Oost de fictie van Hendrik Groen oversteeg. Maria Piël had haar eigen OMANIDO, de Oud Maar Niet Dood-club, en nam het op haar manier tegen de barse leiding op.

Vaarwel, mevrouw Piël.

  Post & Mail

Wilt u reageren op de inhoud van MAX Magazine, een tv- of radioprogramma? Stuur dan een bericht naar MAX Magazine. De redactie maakt elke week een selectie en kort soms berichten in.

Reageren