Dé gids voor radio, televisie en plezierig leven
Abonnementen service: 085 - 888 1881

‘Die pannenkoeken, ik ruik ze nog!’

Naam: Hannes van den Berg
Geboren: 1943 in Apeldoorn
Beroep: in 1961 kreeg Hannes een vakantiebaantje bij het Delta Psychiatrisch ziekenhuis in Rhoon. Hij is er tot zijn pensionering als verpleegkundige blijven werken en woont er nog op een steenworp afstand in een huisje aan de dijk.

Ik ben in 1943 in Apeldoorn geboren, in de voorkamer van een huis aan de Hezeweg. Mijn ouders waren daar na het bombardement op Rotterdam naartoe verhuisd. Mijn moeder vertelde me eens dat een winkelier haar weigerde te helpen omdat ze vluchteling was, wat dat betreft is er dus weinig veranderd.

Omdat mijn moeder mij niet voldoende melk kon geven, ging mijn vader de boeren langs om melk te kopen. Op een gegeven moment kwam hij bij een boer, waar hij iedere week anderhalve liter melk kon halen. Om de melk te kunnen vervoeren heeft hij deze bus gemaakt, die nu bij mij dienstdoet als wasknijperbak. Je zou kunnen zeggen dat ik dankzij die melk in leven ben gebleven. Maar het mooiste is dat ik mijn leven lang contact heb gehouden met die boeren en de kinderen daarvan.

Na de oorlog fietste mijn vader iedere zondag, met mij in het zitje, naar de boerderij om eieren te kopen. Hij was erg op het echtpaar gesteld geraakt. Later mocht ik er logeren; heerlijk vond ik dat, ik voelde me er volledig thuis. Die mensen leidden een eenvoudig leven, wat me erg aansprak, met varkens, een paar koeien en kippen. De vrouw des huizes bakte ’s zomers pannenkoeken voor haar kleinkinderen en mij. Ik ruik ze nog. Ze hadden vier kinderen, ouder dan ik, die inmiddels overleden zijn. Ik was vooral bevriend met de jongste zoon en later met diens vrouw, inmiddels achtentachtig. Haar bezocht ik tot voor de coronacrisis nog regelmatig in het verzorgingstehuis.

De melkbus is inmiddels zo’n 75 jaar oud en roest niet. Dus een goed product, zou je kunnen zeggen. Het is een voorwerp dat voor een ander geen betekenis heeft en na mijn dood waarschijnlijk wel weggegooid zal worden, maar voor mij heeft het altijd symbool gestaan voor de liefde die ik van die mensen heb ontvangen.

  Post & Mail

Wilt u reageren op de inhoud van MAX Magazine, een tv- of radioprogramma? Stuur dan een bericht naar MAX Magazine. De redactie maakt elke week een selectie en kort soms berichten in.

Reageren