Dé gids voor radio, televisie en plezierig leven
Abonnementen service: 085 - 888 1881

Aaltje verloor én hervond de grip op haar leven

Vallen, opstaan en weer doorgaan. Dat is het levensverhaal van Aaltje Leusink (61) uit het Drentse Buinen. Iemand die haar ziet stralen in één van haar kaaswinkels heeft geen idee van de bijzondere achtergrond van deze vrouw. Een vrouw die op haar 35ste ineens weduwe werd, terwijl ze in verwachting was van een derde kindje.

Als ondernemer – ze heeft drie kaaswinkels en plannen voor meer – lijkt de Drentse helemaal haar weg gevonden te hebben. Hoe anders was dat toen ze in de zorg werkte. “Ik werkte bij het CIZ (Centrum Indicatiestelling Zorg, red.) en moest vaststellen hoe veel recht op zorg mensen hadden. Het werd steeds strenger en ik mocht steeds minder zorg toekennen. Dat veroorzaakte bij mij steeds meer een intern conflict. Er restte mij slechts één conclusie: ik moest mijn baan opzeggen.”

‘Het licht ging uit bij mij’
Het was niet de eerste keer dat het leven van Aaltje drastisch werd omgegooid. Al was die eerste keer allesbehalve een eigen keuze. “Het was 4 november 1993, ik zou naar de gynaecoloog gaan, ik was in verwachting van ons derde kindje. Mijn man zou meegaan, maar was nog steeds niet thuis. Op een gegeven moment ben ik maar alleen gegaan. De hele tijd had ik het gevoel dat er iets niet klopte.” Vanuit het ziekenhuis in Stadskanaal belde Aaltje met haar moeder: “Ik kreeg te horen dat Henk een ongeluk had gehad. ‘Hoe is het hem?’, vroeg ik. Het licht ging uit bij mij toen mijn moeder vertelde dat Henk was overleden. Je bent van het ene op het andere moment je man kwijt. Henk was het ziekenhuis in Stadskanaal binnengebracht waar ik op dat moment ook was. Anderen beslissen wanneer je bij hem mag kijken. Ik was toen nog niet zo assertief als nu.

Ik had hem graag willen zien zoals hij werd binnengebracht, dat gevoel heb ik altijd gehouden. Dan had ik beter begrepen dat hij overleden was. Nu was hij al opgekalefaterd en lag hij er heel netjes bij. Erna, onze dochter van vijf, zat bij Henk in de auto en was naar het ziekenhuis in Emmen vervoerd. Met een soort dierlijk gevoel sloot ik mij af voor het overlijden van Henk. Ik wilde me richten op de persoon die nog wel leefde.” De politie bracht Aaltje naar het ziekenhuis in Emmen. Dochter Erna was daar opgenomen met twee dubbele beenbreuken. Negen weken lag ze op bed. “Samen met haar broertje die een jaar oud was, heeft ze weer leren lopen.” Dankzij de steun van haar ouders, zus en schoonfamilie kreeg Aaltje haar leven weer op de rit. Makkelijk was het niet. Aaltje beviel van hun derde kind terwijl haar man Henk er niet meer was. En de kinderen vroegen veel aandacht; de middelste heeft ADHD en de jongste en oudste hebben PDD-NOS.

Buurmans grond
Nadat ze haar baan bij het CIZ had opgezegd, ging Aaltje aan de slag bij een particuliere zorgverlener. Zij gaf leiding aan de afdeling thuiszorg. Na drie jaar kreeg ze geen vast contract. Aaltje overwoog een eigen zorgorganisatie op te zetten, maar het leven nam weer een andere wending. Haar oog viel op een advertentie van een onderneming die franchisenemers zocht voor haar winkels in onder meer zuivel. Ze liep stage, kon een winkel in Assen overnemen, maar besloot het roer in eigen hand te houden. Ze begon in 2012 in Borger haar eigen kaaswinkel, gevestigd in een voormalig bankgebouw; vandaar de naam De Kaasbank. Inmiddels zijn er drie filialen en is er meer op komst. Met de verklaring ‘buurmans grond komt maar één keer te koop’, laat Aaltje haar boerenafkomst doorschemeren.

‘Met vallen en opstaan leer je dingen’
“Ik ben opgegroeid op een veehouderij. Het ondernemen zat mij dus al wel in het bloed en de kaaswinkels hebben ook een indirecte link met het boerenleven; een schoenen- of kledingwinkel zou ik nooit begonnen zijn.” Aaltje is nu zeven jaar ondernemer. “Met vallen en opstaan leer je dingen. Als je je mondje niet roert, kom je nergens en mijn drive om succesvol te zijn, zit heel diep bij mij. We kunnen overal over discussiëren, iedereen mag ideeën aanleveren, maar uiteindelijk heb ik het laatste woord. We doen wel alles in overleg hoor, ik ben geen tiran.”

‘Ik voelde mij een leeuwin met jongen’
De kracht die Aaltje nu uitstraalt, was ook nieuw voor haarzelf. “Ik was altijd een bang muisje en steunde op mijn man. Er is een enorme kracht uit mij naar boven gekomen. Ik wist niet dat ik die had. Toen het nodig was, werd die bron aangeboord. Ik voelde mij een leeuwin met jongen. Vooral ook omdat de kinderen ieder voor zich hun problemen hadden. Inmiddels hebben ze allemaal hun eigen weg gevonden. En de kracht die destijds loskwam, is niet weggezakt, maar gebleven.”

  Post & Mail

Wilt u reageren op de inhoud van MAX Magazine, een tv- of radioprogramma? Stuur dan een bericht naar MAX Magazine. De redactie maakt elke week een selectie en kort soms berichten in.

Reageren