Dé gids voor radio, televisie en plezierig leven
Abonnementen service: 035 - 2019505

Ilja Gort

Ilja Gort (1951) is schrijver en wijnboer. Zijn ‘La Tulipe’-wijnen uit zijn Château la Tulipe de la Garde-wijngaard in Frankrijk wonnen vele internationale bekroningen. Hij maakte voor MAX de tv-programma’s ‘Wijn aan Gort’ en ‘Gort à la Carte’. Ook schreef hij meerdere boeken waaronder ‘Leven als Gort in Frankrijk’ en ‘De nieuwe wijnsurvivalgids’. In 2008 publiceerde Gort zijn eerste roman, ‘Het Merlot Mysterie’. We spreken Ilja deze week over zijn onlangs verschenen thriller ‘Château fatale’. 

‘Ik had inspiratie voor een thriller over wijnfraude’

Het idee om een thriller te schrijven ontstond vanuit de roman ‘De Vrouwen­slagerij’, het boek dat ik in 2012 publiceerde. Ik wilde daar graag een vervolg aan geven en ben aan de slag gegaan. Schrijven doe ik het liefst in een prieeltje in de wijngaard bij mijn château. Daar heb ik een mooi uitzicht over de vallei en geen internet of telefoon. Een ideale plek.

Fraude op allerlei schaal
Mijn inspiratie haalde ik deels uit mijn dirty mind en mijn dark side en deels uit een onderwerp waar ik in mijn wijnboerenvak regelmatig mee te maken heb: wijnfraude. Er is veel over te doen, maar weinig over bekend. Wijnfraude gebeurt op verschillende niveaus. Zo kan het gaan om laaggeprijsde wijnen die voor vijf á zes euro worden verkocht, terwijl in de fles een wijn van goedkopere druivensoorten zit, die slechts dertig cent per liter kost. Daar worden gigantische winsten op gemaakt. Een andere vorm van wijnfraude is het vervalsen van etiketten van hele dure wijnen van duizenden euro’s. Die worden in de koeling bewaard en steeds weer voor grote bedragen doorverkocht aan investeerders, zonder dat iemand weet wat erin zit. Wijnfraude is een probleem, omdat het bedrog niet zo gemakkelijk te controleren valt. Hoe herken je de fraude? Bij drugshandel ontdekt een douanier wit poeder, maar tussen een paar flessen wijn zal hij het verschil niet zien.

Geweld niet geschuwd
Een grootschalige wijnfraude leek mij een mooi gegeven voor een thriller. Geweld schuw ik niet in mijn boek. Het is iets wat in mij zit, zoals ieder mens wel een primitieve kant heeft. In het verleden heb ik regelmatig met geweld te maken gehad. Rond mijn twintigste bivakkeerde ik in een milieu in Den Haag waarin dat niet ongewoon was. Ik speelde in een rockband en na afloop verzamelden we ons in bepaalde cafés waar inbrekers, gangsters, pooiers en hoeren bijeenkwamen. Erva­ringen uit die tijd heb ik op een luchtige manier in mijn boek gestopt. Je moet er wel om kunnen lachen. Geweld en humor vind ik een goede combinatie. Daarover verschilde ik helaas van mening met mijn vorige uitgever. Die geloofde niet dat die twee samen konden gaan. Op zijn aanraden schrapte ik alle humor uit mijn eerste manuscript en hield vervolgens een thriller over. Daar bestaan er miljoenen van. Ineens vond ik het boek niet meer leuk. Ik nam afscheid van die uitgever, omdat ik bij mijn eigen idee wilde blijven. De film ‘Pulp Fiction’ van Quinten Tarantino was voor mij het bewijs dat het wél kon: geweld én humor. Vandaar dat ik mijn boek dan ook heb opgedragen aan Tarantino. Mijn huidige uitgever, Oscar van Gelderen van Lebowski, waardeert het boek enorm en beschouwt mijn stijl juist als een nieuw genre: ‘nouvelle violence’. De recensies van ‘Château Fatale’ zijn, niet één uitgezonderd, gelukkig uitstekend. Een vooraanstaande blogger schreef dat zij eraan was begonnen met veel vooroordelen, maar het boek toch enorm goed vond. Daar was ik blij mee, want ik weet hoe moeilijk het is om je van je vooroordelen te ontdoen.”

 

  Post & Mail

Wilt u reageren op de inhoud van MAX Magazine, een tv- of radioprogramma? Stuur dan een bericht naar MAX Magazine. De redactie maakt elke week een selectie en kort soms berichten in.

Reageren