Dé gids voor radio, televisie en plezierig leven
Abonnementen service: 085 - 888 1881

De wonderlijke tuinen van Steenwijk

Ogenschijnlijk ziet de natuur in de kop van Overijssel er ongerept uit. Maar schijn bedriegt. Elke meter grond is hier door de mens gemaakt. Veen werd afgegraven om er turf van te maken. En ook ging de schop de grond in om er tuinen mee te creëren. De een nog mooier dan de ander. Op 9 en 10 juni, tijdens het evenement ‘Tuinstruinen’ zijn ze te bewonderen. Maar daarvoor en daarna natuurlijk ook.

Het voorjaar toont zich in al z’n luimen. Zon, wolken, wind en af en toe een buitje. De zwaluwen vliegen laag en kwieke vogeltjes crawlen schel piepend door het hoge gras. “Hoi”, roept de voorste van een pelotonnetje fietsende schoolkinderen op weg naar waarschijnlijk Steenwijk. De koppen liggen laag over het stuur. Geen aandacht voor de omgeving. Misschien dat ze later, als ze ouder zijn, pas zullen ontdekken hoe boeiend het land is waardoor ze rijden. De stuwwallen, de lage bosjes, de met riet en lissen dicht gelopen slootjes en – als reuzenbloemen in een reuzenwei – de grote boerderijen.

Ik kwam hier in de jaren negentig voor het eerst. Steenwijk kende ik. Maar het daar om de hoek liggende Paasloo niet. Net zo min als de buurtschappen met spannende, nieuwsgierig makende namen als Witte Paarden, Tuk, De Pol en Kallenkote. Ik ontmoette er Martha Pluim die een paradijsje bestierde dat ‘De Paasloër Hof’ heette. Onvergetelijk: het beeld dat tussen die unieke mélange van bomen, planten, poeltjes en bloemen stond. Onvergetelijk ook de naam van die door Gerlinde Habekotté gemaakte sculptuur: ‘Het Acht Uur Journaal met Harry Mulisch’.

Nu ga ik naar de tuin van Henk Gelmers. Alweer bijna een kwart eeuw geleden kocht hij een weiland van zo’n tienduizend vierkante meter en toverde dat om in een zinsbegoochelende creatie die hij de ‘De Kronkel’ noemde. Als er één tuin op z’n naam lijkt… Geen borders in dit hof, want daar houdt Henk niet van. Wel – als ongebruikelijke ornamenten in een excentrieke schepping – rioolbuizen, trottoirbanden, bakstenen en, om nog maar wat te noemen, een partijtje boomstronken die hij ooit bij Basse langs de weg zag liggen.

Bij Ineke Hofwijk is van zo’n georganiseerde chaos geen sprake. Haar tuin wordt afgezoomd door een monumentale meidoornhaag, of, zoals dat in plat Steenwijkerwolds heet, een “vredingh”. Die haag was – toen ze de spade voor de eerste keer in de grond stak – haar enige houvast. Nu is de tachtig meter lange vredingh het natuurlijke decor van (noem het maar) een doorkijktuin. Ruim, groen, netjes en van alle wonderlijke tuinen rondom Steenwijk, waarschijnlijk de minst wonderlijke.

Maar juist daarom past-ie zo goed in het rijtje waartoe natuurlijk ook ‘Aan de Paddepoel’ van Roel en Hélène Derx behoort. Entree, een strak gelijnd hof met netjes geschoren heggen. Daarachter die weergaloze tuin met trapjes, stoepjes, muurtjes, borders op kleur en de vijver met paddenpoel. Heel verrassend. Omdat je ’t niet verwacht.

Reisjournalist Rob van den Dobbelsteen schrijft iedere week een persoonlijk verslag van een mooi plekje in Nederland.

devredinghe.nl
tuinvanroelenhelene.nl
fantasietuindekronkel.nl
tuinstruinen.nl

  Post & Mail

Wilt u reageren op de inhoud van MAX Magazine, een tv- of radioprogramma? Stuur dan een bericht naar MAX Magazine. De redactie maakt elke week een selectie en kort soms berichten in.

Reageren